Syndrom oszusta na lekcji angielskiego

Siedzisz na lekcji, lektor zadaje pytanie, a w Twojej głowie pojawia się poprawna odpowiedź. Mimo to milczysz. Myślisz sobie: „Jeśli to powiem, na pewno zrobię głupi błąd, pomylę czasy i wszyscy zobaczą, że tak naprawdę nic nie umiem”. Witaj w klubie. Właśnie doświadczasz syndromu oszusta (Impostor Syndrome).

To zjawisko psychologiczne, w którym mimo posiadanych umiejętności i wiedzy, jesteś przekonany, że jesteś „językowym oszustem”, a Twój sukces to kwestia przypadku. Co ciekawe, syndrom ten najczęściej dotyka osoby na poziomach średniozaawansowanych (B1–B2), które mają już sporą wiedzę i… są świadome tego, jak wiele jeszcze nie wiedzą.

Jak z tym walczyć na lekcjach angielskiego?

Zmień definicję błędu

Błąd na lekcji to nie porażka. To informacja zwrotna dla lektora, nad czym musicie popracować. Lekcja to bezpieczne laboratorium, a nie egzamin przed komisją.

Przestań porównywać swój „wewnętrzny brudnopis” z „wersją reżyserską” innych

Widzisz, że ktoś w grupie mówi płynnie? Super. Ale nie wiesz, ile stresu go to kosztuje i ile błędów gramatycznych przy tym robi. Skup się na własnym progresie.

Mów prosto

Syndrom oszusta często wynika z próby budowania zbyt skomplikowanych zdań (takich, jakie ułożyłbyś po polsku). Zejdź poziom niżej. Proste, poprawne komunikaty budują pewność siebie, która z czasem pozwoli Ci na językowe akrobacje.